დიმიტრი პატარავა

თექვსმეტი წლისა მაშინდელი ოზურგეთის მაზრაში უკვე ერთ-ერთ საუკეთესო მომღერლად ითვლებოდა.

მღერებსა და საგალობლებს ნესტორ კონტრიძე, დავით დუმბაძე და მელქისედეკ ნაკაშიძე ასწავლიდნენ.

დაუახლოვდა შესანიშნავი გურული მომღერლების უფროს თაობას - სამუელ ჩავლეიშვილს, გიგო ერქომაიშვილს, გიორგი ბაბილოძეს, ივლიანე კეჭაყმაძეს - და მათგან მრავალი სიმღერა-გალობა შეისწავლა. ვარლამ სიმონიშვილისა და არტემ ერქომაიშვილის მეგობარი იყო. ვარლამი, არტემი და დიმიტრი ხშირად ერთად მეცადინეობდნენ, ხმებს ერთიმეორეს უფარდებდნენ, სხვადასხვა კილოკავებით აუმჯობესებდნენ ხალხურ საუნჯეს. დიმიტრი პირველ ხმას ამბობდა.

დიდი ამაგი დასდო ქართული ხალხური სიმღერების ფართოდ გავრცელების საქმეს. ასობით მუშა-მოსამსახურესა და კოლმეურნეს შეასწავლა ხალხური სიმღერა. აჭარელი ოსტატები ალი ანანიძე, ახმედ ნოღაიდელი, გურულები გიორგი ვაშალომიძე, იესე პატარავა და სხვები დღესაც ტკბილად იგონებენ თავიანთ სასიქადულო მასწავლებელს.

მრავალი ძველი საგალობელი და მივიწყებული ისტორიული ხალხური სიმღერა აღადგინა (შეიაძლება გავიხსენოთ «ზარი», «მოვედით და ვსვათ», «მოსვლითა თქვენითა» და სხვა). მას მრავალი ახალი სიმღერა აქვს შექმნილი ხალხურ კილოზე: «მერცხალი», «ხელოვნება», «სამკაცა», «ვარდს მივუტან მართასა», «იარაღების შეჯიბრი», «სიმღერა შეფიცულ ძმებისა», «პატარა ქართველი», «სევდა-დარდი», «სადღეგრძელო ვისიც იყოს», «საწერო და კალამო» და სხვა. ამათგან რადიოთი ხშირად გადასცემენ «მერცხალსა» და «იარაღების შეჯიბრს», ხოლო დანარჩენებს ხშირად ასრულებენ ანანიძის, ტაკიძის, ნოღაიდელის, არტემ ერქომაიშვილისა და სხვათა გუნდები.

ნოტების უცოდინარობა ხელს უშლიდა თვითმოქმედ კომპოზიტორს, მაგრამ იგი შექმნილ მელოდიებს ოჯახის წევრებს შეასწავლიდა ხოლმე ან ნევმების (ხალხური ნოტების) მეშვეობით ქაღალდზე ჩაინიშნავდა.

თავის მდიდარ გამოცდილებას დიმიტრი პატარავა ყოველთვის მონდომებით გადასცემდა ხოლმე მომავალ თაობას. მრავალი მომავალი მომღერალ-ლოტბარი აღზარდა. ოჯახში ყველას შეასწავლა სიმღერა. ოჯახურ სასიმღერო ტრადიციას დღესაც განაგრძობს მისი ნიჭიერი ვაჟი კონსერვატორიის კურსდამთავრებული მამია პატარავას, რომელიც ახლა მონდომებით უნერგავს მომავალ თაობას მუსიკალური ფოლკლორის სიმშვენიერეს.